background

Lubelski Festiwal
Piosenki Autorskieji Poetyckiej
im. Jacka Kaczmarskiego

Triada Poetica i Adama Łapacza

”Co się stało z nasza klasą..." to koncert piosenek Jacka Kaczmarskiego w wykonaniu Triada Poetica i Adama Łapacza.
Triada Poetica
"Dwóch filologów z wykształcenia, duet muzyków - z zamiłowania i dwójka przyjaciół - z przekonania.
Oprócz tych relacji łączy nas także - a może właśnie przede wszystkim - szacunek do twórczości Jacka Kaczmarskiego.
Z Jego twórczością związany jest główny nurt naszej działalności artystycznej: wykonujemy piosenki Jacka oraz Jego wiersze do własnych kompozycji. Sięgamy jednak także po piosenki czy teksty innych autorów, których lubimy i cenimy.
Od momentu swych muzycznych narodzin Triada Poetica przechodziła różne zmiany personalne, by w końcu "po sztormach, burzach, nawałnicach, szkwałach" - ukształtować się w formie duetu gitarowego.
Od trzynastu lat mamy przyjemność współtworzyć artystycznie Wrocławski Salon Jacka Kaczmarskiego i wraz z innymi wykonawcami spotykać się co miesiąc z sympatykami twórczości największego polskiego barda."
Z Wrocławskim Salonem Jacka Kaczmarskiego związany jest również Adam Łapacz, który siłą głosu i wiernością w odtworzeniu piosenek Kaczmarskiego przywołuje atmosferę panującą na koncertach nieżyjącego już barda.

Stanisława Celińska

Znakomita polska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna o niezwykle wszechstronnym talencie. W 1969 roku ukończyła Akademię Teatralną w Warszawie pod kierunkiem Ryszardy Hanin. Przez lata kariery związana była niemal wyłącznie z warszawskimi teatrami: Współczesnym, Na Woli, Ateneum, Nowym, Dramatycznym, Studio, Kwadrat i Współczesnym.
W filmie debiutowała u boku Daniela Olbrychskiego w „Krajobrazie po bitwie” Andrzeja Wajdy (1970; nagroda aktorska w Łagowie). Rola młodej Żydówki Niny, której rodzina została wymordowana w czasie wojny, o mały włos nie przyniosła jej nagrody aktorskiej na MFF w Cannes. W dekadzie lat 70. była jedną z największych i najpiękniejszych gwiazd polskiego kina. Grała w filmach m.in.: Krzysztofa Zanussiego, Stanisława Barei, Jerzego Antczaka, Janusza Majewskiego, Andrzeja Kostenki, Wojciecha Marczewskiego, Piotra Szulkina, Barbary Sass, Andrzeja Barańskiego, Kazimierza Kutza. Za tragikomiczną rolę Izy Gęsiareczki, jednej z byłych ukochanych głównego bohatera w „Spisie cudzołożnic” Jerzego Stuhra otrzymała nagrodę na FPFF w Gdyni (1994).
Udział w komediach: „Złote runo” Janusza Kondratiuka (1996) i „Fuks” Macieja Dutkiewicza (1999) przyniósł jej nominację do Orła. Statuetkę Polskiej Nagrody Filmowej, jak również nagrodę na FF w Szanghaju otrzymała w 2001 roku za rolę w komedii „Pieniądze to nie wszystko” Juliusza Machulskiego.
Słynie także ze znakomitych ról teatralnych. Poza występami u Erwina Axera i Krzysztofa Warlikowskiego, jedną z najważniejszych, scenicznych kreacji była rola w monodramie według „Księgi Hioba” w reżyserii Bohdana Cybulskiego, zatytułowanym „De Profundis” (1984; nagroda Ministra Kultury i Sztuki za szlachetną formę poetyckiej interpretacji poezji).
W 1986 roku została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi, w 1995 roku – uhonorowano ją nagrodą „Prometeusza” za ogół twórczości estradowej, w 2001 – nagrodą Teatru Polskiego Radia „Wielki Splendor” za kreacje radiowe, a w 2002 otrzymała statuetkę Feliksa Warszawskiego oraz nagrodę im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę w „Oczyszczonych” Sarah Kane w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego.
Wybitną twórczość komediową Celińskiej doceniono na VIII Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku, przyznając jej statuetkę Melonika w 2007 roku.
Najnowszą kreacją tej wybitnej aktorki jest rola pieśniarki, której najlepszą recenzją są niezliczone nagrody, jakie otrzymała za podwójnie platynową „Atramentową”, złoty „Suplement” i złote kolędy „Świątecznie", m.in. podczas 53. KFPP w Opolu w 2016 roku otrzymała – po raz pierwszy w historii festiwalu – nagrodę Narodowego Centrum Piosenki Polskiej oraz uhonorowana została Złotym Mikrofonem. Najnowsza płyta artystki pt. „Malinowa” ukazała się w maju 2018 roku i składa się w większości z autorskich tekstów, do których muzykę skomponował Maciej Muraszko.

Mamadou&SamaYoon

Mamadou&SamaYoon:
to niezwykle wciągające rytmy i pogranicza afrobeatui reggae, które hipnotyzują i porywają do tańca.
Zespół powstał z inicjatywy Mamadou Dioufa, charyzmatycznego senegalskiego artysty mającego na koncie kilka płyt z takimi artystami jak Włodzimierz Kiniorski czy Voo Voo oraz saksofonisty Grzegorza Rytki (DAAB, Szwagierkolaska), którzy zaprosili do współpracy muzyków grających na co dzień w znanych, polskich zespołach, takich jak T.Love, Daab, Kapela ze Wsi Warszawa czy Kayah & Transoriental Orchestra.
W wyniku spotkania tak wielu różnorodnych osobowości muzycznych narodził się multikulturowy, profesjonalny i kompletny artystycznie projekt, który wnosi świeży, słowiańsko-afrykański powiew na światową scenę muzyczną. Dzięki temu koncerty są ciekawą podróżą poprzez kulturę i zwyczaje afrykańskie, a w połączeniu z tanecznym charakterem utworów, stają się doskonałą strawą zarówno dla ciała, jak i duszy.
Teksty piosenek w języku wolof (ojczystym języku wokalisty Mamadou Dioufa) opowiadają o tęsknocie za krajem, miłości, tradycji, szacunku do drugiego człowieka, poszukiwaniu wiedzy.
W kwietniu 2016 roku zespół wydał swoją płytę "Umbada" w wytwórni For Tune, która znalazła się na prestiżowej liście WORLD MUSIC CHARTS EUROPE wśród najlepszych albumów 2016 roku w Europie. 

Wybrane utwory:
Mamadou&SamaYoon (ft. Pablopavo) - Mangi Xaar (official video)
Koncerty live
Warsztaty


Co inni mówią o zespole Sama Yoon:
  „Płyta ciekawie niejednorodna, trochę patchworkowa, ale też osobliwie spójna jak współczesna Afryka”- Mirosław Pęczak, "Polityka". „Płyta rozwija się powoli, a jej potoczystość delikatnie wkręca, jest to jednak spokojny trans bez amoku. Bardzo przyjazna dla ucha płyta, bez banału” - Jarek Mikołajczyk, "Popcentrala".
„Gęsto, choć bez bałaganu, bogato, ale selektywnie, płyną sobie kawałki jakby wynikały jeden z drugiego, jakby każdy następny był dopełnieniem i kontynuacją poprzednich” - Jan Pospieszalski, "DoRzeczy".
„… nie znając słowa w wolof nietrudno wyczuć klimat panujący na płycie. Jasne barwy, wyraźne, nierzadko po prostu taneczne rytmy, melodie gładko wpadające w ucho i umysł” - Katarzyna Paluch, "Etnosystem".

Po koncercie zapraszamy na spotkanie z Mamadou Diouf:
Mamadou Diouf – senegalski wokalista, dziennikarz, animator kultury i działacz społeczny. Od 2007 roku posiada polskie obywatelstwo
Z wykształcenia lekarz weterynarii, z powołania muzyk i pisarz. Mieszkając w Polsce od 1983 roku pełni rolę popularyzatora kultury afrykańskiej, szczególnie tej nieznanej.
Do Polski przyjechał na studia w 1983 roku. Po rocznym kursie języka polskiego w Łodzi, studiował w Warszawie na SGGW, gdzie ukończył wydział weterynaryjny w 1990 roku, potem uzyskał tytuł doktora nauk.
Jest współtwórcą portalu Afryka.org – portalu działającego od 2007 roku na rzecz poprawy wizerunku Afryki. Jest także korespondentem portalu Kontynent Warszawa-Warszawa Wielu Kultur. Współzałożyciel (z dr. Pawłem Średzińskim) Fundacji Afryka Inaczej, która organizuje od 2009 roku dużą liczbę przedsięwzięć o charakterze kulturalnym czy społecznym (m.in. Dzień Afryki).

Dziewięć miesięcy Gdzie Indziej: Australia i Azja"

Już trzy tygodnie po ślubie wyruszyli w dziewięciomiesięczną podróż. Przemierzyli autostopem Australię, wspinali się na indonezyjskie wulkany i szukali dzikich zwierząt na Borneo. W Tajlandii i Indiach degustowali lokalne potrawy, a w Wietnamie raczyli się samogonem z karczocha. 269 dni z dala od domu, 10 krajów, tysiące przygód i jeden wypadek na motorze.
Podczas spotkania opowiedzą o życiu w drodze, świadomym podróżowaniu oraz przygodzie z nosaczami!
W podróży starali się odwiedzać również miejsca nieoczywiste. W Australii dotarli do Dwóch Skał – miasteczka, w którym przez kilka lat mieszkał i tworzył Jacek Kaczmarski. W Indiach trafili do szkoły, w której uczył się młody Freddie Mercury. 
Patrycja Śledziecka de domo Polek – skawinianka, autostopowiczka, aktorka Teatru Maska. Uwielbia długie podróże, Marka Aureliusza oraz ziemniaki. Przemierza świat ze swoim ukulele w poszukiwaniu przygód i dzikich zwierząt.
Łukasz Śledziecki – antropolog, socjolog, pielgrzym, początkujący podróżnik. Wychowany w Warszawie, jednak najlepiej czuje się, gdy wyrusza gdzie indziej. w 2015 poszedł pieszo z Polski do Santiago de Compostela szlakiem świętego Jakuba. W wolnych chwilach biega za piłką i czyta książki.
Zapraszamy
Patrycja i Łukasz Śledzieccy
www.gdzieindziej.eu
https://www.instagram.com/gdzie_indziej/
https://www.facebook.com/oligdzieindziej/